46483

Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azaliż “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna prezencja odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azali społeczne. Z definicji culture jamming nie jest w takim razie traktowane w charakterze ożywienie. Upiór culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azaliż przekazu, podczas gdy i w odniesieniu do stanowiska azaliż przekazu kulturowego. Za społeczny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming zatwierdzić jest dozwolone wola wyśmiania azaliż zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azali interwencji w publiczne wydarzenia a w zaaprobowany mowa (geurilla communication).

Culture jamming przypadkiem być zdefiniowane ja gorączka artystyczny, tymczasem również taka określenie nie obejmuje całego mnogość działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często w charakterze jakość działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu zaś wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest jakkolwiek również zbytnio wąska, by otoczyć wszystkie działania określane w charakterze culture jamming (określenie ta w wyższym stopniu pasuje do zjawiska określanego jak subvertizing).

Culture jamming czasami wymaga transformacji mass mediów, żeby ich własnymi środkami komunikacji w uszczypliwy lub groteskowy wybieg skomentować wyjście ich działania.

Do celów culture jammingu przelecieć można:

• “Dobry frajda” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie za na serio. Chociażby sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, chyba że ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru podczas gdy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
• Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejednoznaczność technik culture jammingu, które w założeniu mają sprzyjać wprawa do samorefleksji i niezależnego myślenia.
• Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami albo postawami, a realiami albo postrzeganym jak odmowny aspektem danego przedmiotu, kto stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, z przyczyny „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.

„Przechwytywanie” funkcjonuje tu jak nauka zawodu determinujący artystyczne, czy też społeczne funkcjonowanie w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty lub elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, iżby wykształcić nowe utwór artystyczny, obiekt, którego sygnowanie często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, kto nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” owszem pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to odwrotność cytowania, powoływania się na naukowy mir, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, jak przekształca sie w cudzysłów: element oderwany z kontekstu, unieruchowmiony, odosobniony od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego albo błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, głównie ostatecznej.”

• Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego i nawiązywania więzi społecznych.

Intecje culture jammerów jest dozwolone odróżnić (choć kiedy niekiedy intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów dokładnie artystycznych) zaś od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest destrukcja), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe albo inne działania jest dozwolone przelecieć do dwóch, a poniekąd trzech z powyższych kategorii.

Spis “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych

• Kolektyw Pif-paf
• Radykalna Działanie Twórcza

Przypisy

1. ↑
2. ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Syreni gród 2006.